Na finisażu wystawy ,,Wojenne dzieci” w Muzeum Krakowa „Fabryka Schindlera”
,,Ludzkość powinna dać dziecku wszystko, co posiada najlepszego.” 
23 sierpnia mieliśmy zaszczyt uczestniczyć w finisażu wystawy ,,Wojenne dzieci”, poświęconej najmłodszym ocalonym i ocalałym ofiarom niemieckiego i radzieckiego terroru podczas II wojny światowej.
Finisaż był nie tylko ostatnią okazją do odwiedzenia wystawy, ale przede wszystkim do niezwykle wzruszającego spotkania z ocalałymi dziećmi, poznania Ich historii i zadumy nad przeszłością i przyszłością.
Podczas spotkania mieliśmy ogromny zaszczyt i przyjemność spotkać: Niusię Horowitz-Karakulską – ostatnią mieszkającą w Polsce ocaloną przez Oskara Schindlera, Bernarda Offena, Zofię Szczęsnowicz-Sołowij i Janet Applefield.
W spotkaniu z ,,Wojennymi dziećmi” p. Dyrektor Katarzynie Erbel i p. Monice Anielskiej towarzyszyły uczennice klasy 8a – Antosia Słabosz i Sandra Chrzan.
Dzieci… Dziś najstarsi, zapewne jedni z ostatnich, którzy mogą opowiedzieć o swoich przedwojennych, dziecięcych marzeniach i wojennych losach.
To było niezwykłe, poruszające spotkanie, którego podsumowaniem, niech będzie wiersz pt. ,,Maj 1939″ napisany przez Zuzannę Ginczankę w przededniu wojny:
,,Raz wzbiera we mnie nadzieja,
raz jestem niespokojna.
Zbyt wiele rzeczy się dzieje-
coś przyjdzie: miłość lub wojna.
Są znaki, że przyjdzie wojna:
komety, orędzia, mowy.
Są znaki, że przyjdzie miłość:
serce, zawroty głowy”.
Dziękujemy Pani Beacie Łabno-kuratorce wystawy za zaproszenie. To był piękny, wzruszający dzień.
